Aile Hekiminiz

FOLİK ASİT eksikliği, sadece bebeği taşıyan anne adayı için değil, baba adayı için de büyük önem taşıyor. Bahçeci Kliniği Aile Hekimi ve Beslenme Danışmanı Dr. Murat Berksoy, “Araştırmalar, folik asidin erkeklerde sperm kalitesini sağlamak için gerekli olduğunu gösteriyor. Sperm sayısı azlığı durumunda folik asit eksikliği düşünülüyor” dedi. Düşük folik asit seviyesinin, sperm içindeki DNA bozuklukları ile ilişkili olabileceğinin saptandığının söyleyen Dr. Murat Berksoy, konuyla ilgili şu bilgileri veriyor: “Folik asit eksikliğinin, bebeklerdeki doğumsal defektlerle ve ileri yaşlarda ortaya çıkabilecek kanser hastalıkları ile ilişkili olduğu düşünülüyor. Folik asit seviyesindeki yetersizliğin düşük sperm yoğunluğu ile ilişkili olduğu da ortaya kondu. Ayrıca, gelecekte çocuk sağlığı alanında önemli bir rolü olabileceği öngörülen folik asidin spermin DNA bütünlüğünü korumak için gerekli olduğu bildiriliyor. Folik asit eksikliğinin, anemi ve büyüme geriliği gibi hastalıklarla bağlantılı olduğu saptandı. Yani; DNA üretimi için gerekli olan folik asit, düzgün sperm gelişimi için hayati önem taşıyor.”

Baba adaylarına da folik asit başlıyoruz

Anne adaylarına hamile kalmadan en az bir yıl önce folik asit almalarını önerdiklerini söyleyen Dr. Berksoy, “Kliniğimizde kadın doğum uzmanları, bizlerle işbirliği içinde çalışıyor. Düne kadar sadece anne adayına, gebelik başlangıcında folik asit başlanırdı. Şimdi baba adaylarına da başlatıyoruz. Bir yıl önce başlayan anne adayları için erken doğum riski yüzde 70 azalıyor. Bebekte zeka geriliği, körlük ve kronik akciğer hastalıkları gibi ciddi sorunlara yol açan, hamileliğin 20 ve 28. haftaları arasında olabilecek erken doğum riskleri yüzde 70 oranında, 28 ve 32. haftalar arasındaki erken doğumlar ise yarı yarıya azalıyor” diyor.

31 yaşında ve beş yıldır evliyim. İlk iki yıldan sonra bebeğimiz olsun istiyorduk. Fakat herşey istediğimiz gibi gelişmedi ve bebek sahibi olmanın her zaman için o kadar da kolay olmadığını anlamıştım. Doktorlarla olan görüşmelerimiz de başlamıştı. Öncelikle görüştüğümüz dr. bey aşılama yapmayı uygun görmüştü ve bizde kabul edip bir an önce gerekli tedavilere başlamak istiyorduk. Birinci, ikinci, üçüncü aşılama derken bir türlü olumlu sonuç alamıyorduk. Sonunda dr umuz tüp bebek tedavisine başlamamızı hatta sonuç alınamazsa yumurta donasyonu da yaptırabileceğimizi söylemişti. İşte o an o kadar çok üzülmüş, yıkılmış ve öfkelenmiştim ki günlerce içim içimi yemişti. Tüm bunlara sebepte yumurta rezervi azlığı sorunu idi.
Tüp bebek tedavisine başlamak için bahçeci ile görüşmüştük. Lakin hemen uygulamaya geçemedik çünkü tsh hormonum normal değerinin üzerindeydi. Kısa bi süre içerisinde ilaçla düşmediğinde Beslenme uzmanı Dr. Murat Berksoy’a yönlendirilmiştim.Tabi süreç uzuyor diye de üzülüyordum çünkü tüp bebek uygulamasına geçmek ve inş. olumlu sonuç alacağımızı düşünerek bir an önce başlanmasını istiyordum. Murat beyle yaptığımız ilk görüşmede öncelikle şu ana kadar yaşadığımız tedavileri ve kısaca öz geçmişimi anlatmaya çalışırken hüngür hüngür ağlamamak için de kendimi zor tutuyordum. Çünkü kendisinin bir arkadaş gibi olan yaklaşımı ve kullandığı bazı sakinleştirici iğne gibi rahatlatan sözleri karşısında gözyaşlarıma engel olmaya çalışmak çokta kolay olmuyordu. Sanki ben beslenme uzmanından çok sanırım bir psikologla görüşüyormuşum gibi hissettim. Murat bey konuştukça ben deşarj oluyor, rahatlıyor, moral buluyordum. Yaptırdığımız bir takım tahliller ve ölçümler sonrasında gerekli tedavimize başlamıştık. Öncelikle benim tsh, fsh, e2 gibi hormon seviyelerimi normale indirmeye çalışmak ve tabiki doğru beslenerek, spor yaparak, kilo vermem gerekliydi. Bu çalışmalar sırasında tsh’ı düşürmüş 88 kilodan 7 kilosunu vermiştim.Artık tüp bebek uygulamasının yapılmasını istiyor daha çok beklemek istemiyordum. Oysa Murat bey biraz daha beklememizi düşünüyordu çünkü fsh ve e2 yi biraz daha dengelemek önem taşıyordu. Ali bey’le başladığımız ilk uygulamada malesef yumurtam yeteri kadar gelişmediği için tüp bebek yapılamayacaktı. Onun yerine tekrar aşılama yapılmıştı tabi sonuç negatif. İkinci uygulamayı Süleyman bey yapıcaktı fakat yine aynı sorunla karşılaştığımız için tedavi yarıda kesilmişti. Bu esnada ben ne zorluklarla verdiğim kilolarımı yavaş yavaş geri almaya da başlıyordum çünkü yürüyüşleri yapmak istemi yor, beslenmemede yeterli özeni gösteremiyordum. Tabi ben her ay fsh ve e2 tahlilerimi yaptırıyor ay aydan düştüğünü görüncede daha çok umutlanıyor, seviniyordum. Ama demek ki yeterli olmuyordu. En son yani üçüncü uygulama için Mustafa bey’le görüşmüştük ve o ay fsh değerim 10′un altına kadar düşmüştü. Ben ne umutlar içerisinde kendisiyle görüşeceğimi düşünürken yapılan muayenede malesef yine yumurta sorunu olduğu başlansa bile başarılı olunamayacağını üstüne de daha önceden beni çok sarsan bir öneri ile tekrardan karşılaşmam yani yumurta donasyonu yapılabilir denmesi beni bir kez daha alt üst etmişti.
Sonrasında tabi çareyi yine Murat bey’de arayacaktım. Allah kendisinden bin kere razı olsun o da olmasa nerelere başvuracaktım ne yapacaktım bilemiyorum. Kendisini tanıdığım için çok mutluyum. Bir yandan eninde sonunda bir bebeğimiz olacağına inanıyor, bir yandan da olumsuz konuşmaları düşündükçe herşeyin bittiğini düşünmeye başlıyordum. Bu yüzden de acaba ger çekten yumurta donasyonu da yaptırabilirmiyim diye de düşünmeden edemiyordum. Yok dedim ben öncelikle yine Murat bey’den yardım almalıyım ve hemen kendisine bir mail attım. Sağolsun hemen cevaplayıp beni görmek istemişti. Bu bile bana bir umut, bir huzur vermeye yetmişti. Hemen growth hormon tedavisine başladık. Sonrasında öğrendik ki gebe kalmışım. Hemde fsh değerimin en çok düşmüş olduğu o ay içinde. Artık ne denir ki buna tabi öncelikle herşey Allah’ın takdiri yeterki o da istesin. Sonrasında bizlerin isteği, çabası, inancı ve de tabiki olmazsa olmazımız dr’umuz. Bu konuda kendilerine de çok iş düştüğüne inanıyorum özellikle Murat bey’in hakkını yiyemem yapmış olduğu tedavilerle, göstermiş olduğu samimiyetle, ilgiyle, sayamadığım bir çok özellikleri ile kendisine minnettarım iyi ki varsınız hocam. Devamında diğer bahçeci ekibine çok teşekkürlerimi sunuyorum.
Gebeliğimin 4. ayı içerisindeyim artık tek isteğim sağ salim hayırlısı ile doğ umumu da gerçekleştirmek ve bu konu hakkında çaba sarfeden bebekleri olsun isteyen tüm çiftlere Allah en kısa zamanda kendilerine de bu mutluluğu yaşatsın diliyorum.

Bursa, 29 MART 2010

Biz eşimle 2002 yılında evlendik. Ben 29, eşim 28 yaşında idi. İlk 1 yıl çocuk düşünmedik. 1 yıl geçtikten sonra çocuk yapmaya karar verdik. Ama nereden bilecektik ki, bizim çocuğumuzun uzun bir süre olmayacağını. 6 ay kendiliğinden olmayınca, doktora gitmeye karar verdik. İlk gittiğimiz doktor, acele etmeyin biraz bekleyelim dedi. Benim yumurtalıklarım tam çalışmıyordu. İlk doktora başlamamızla bizim çocuk sahibi olma çabalarımız başlamıştı. İlk zamanlar o kadar üzerinde durmadım, olur diyordum. Baktım ki, gün geçtikçe olumlu bir sonuç alamıyoruz. 2004 yılında yumurtalıklarımda portakal büyüklüğünde kis olduğu söylendi ve ameliyat oldum. 2005 yılında, yumurta güçlendirici ilaçlarla hamile kaldım. İnanamamıştım. Ama bu sevincimiz kısa sürdü. Çünkü, kalp atışlarını duymak için beklerken, düşük yaptım. Eşim her zaman benim yanımdaydı. O da çok üzülüyordu ama bunu bana hiçbir zaman yansıtmadı. İkimizin de tedaviye devam etmekten başka yapacak bir şeyimiz yoktu. Ben bazen bir düşük yaptım diye umutlanıyordum. Kendiliğinden olur diyorlardı, ama maalesef bir daha hamile kalamadım. Yeni doktorlar, yeni tedaviler derken, birkaç kez aşılama yapıldı. Bundan da sonuç alamadık. Eşim de benim yüzümden çocuk sahibi olamıyor diye üzülüyordum. Arkadaşlarım doğum yapıyor, onlara tebriğe gidemiyorum. Sokakta bütün hamileler ve hamile giyim satan dükkanlar karşıma çıkıyordu. İçim acıyor, hep ağlıyordum ve Allah’a dua ediyordum. Allah’ımdan hep hayırlısını, sağlıklısını istiyordum. Çoğu zaman hep ümitsizliğe kapılıyordum ama eşim beni ayakta tutuyordu.

En son gittiğimiz doktor aşılamadan sonra yapılacak bir şey yok, artık tüp bebek demişti. Tüp bebek son çareydi. Tüp bebek merkezlerini araştırdık. En iyisinin Bahçeci Tüp Bebek Merkezi olduğunu öğrendik. Fakat, bu merkez İstanbul’da idi. Ben daha önce kısa dahi olsa hamilelik geçirdiğim için, tüp bebek tedavisinde hamile kalırım düşüncesiyle Bursa’da bir tüp bebek merkezinde deneme yaptık. Sonuç, olumsuzdu. Dünyam başıma yıkıldı. Sonucu öğrendiğim o günü hiçbir zaman unutamam. Eşimle kararlıydık, maddi durumumuz yettiğince tüp bebek yapmaya devam edecektik.

Tüp bebek için fazla harcayacak ne zamanımız ne de paramız vardı. En son gidilecek yere gitmeye karar verdik. Eşimin bir yakını bize DR. HALİT FIRAT ERDEN Bey’i tavsiye etti. Dr. Halit Bey’den randevu aldık. İlk görüşmemizde bizden tahliller istedi. Tahlilleri yaptırdık, bir ay sonra yine Dr. Halit Bey’e gittik. Tahlil sonuçlarıma göre kanımda pıhtılaşma olduğunu ve bunu halledeceğini ayrıca bana laparoskopi yapılmasını istedi. Laparoskopi yapıldı ve durum kötü 3. 4. evre ENDOMETROİSİS. Bu güne kadar hiçbir doktor bana bunu söylemedi. Dr. Halit Bey ile 2008 Eylül ayında tüp bebek tedavisine başladık. Dr. Halit Bey’in titizliği, doktordan çok arkadaşça yaklaşımı, beni hem rahatlatmış, hem de bebek için ümitlendirmişti. Yumurtalar toplandı, yüklendi. 12 gün sonra kandan test yaptırdım. Kesin hamileyimdir, diyordum. Eşim sonucu alıp geldiğinde bir kez daha dünyam yıkıldı. Artık hiç umudum kalmamış, çocuk sahibi olmayacakmışım gibi hislere kapılmaya başladım. Eşim Dr. Halit Bey’i aradı, sonucu söyleyip neden bu sefer de tutmadığını sordu. Halit Bey bizi İstanbul’a çağırıp, bir sonraki tüp bebek denemesinden önce Dr. MURAT BERKSOY’da tedavi olmamızı istedi. Bir kez de bu tedavi yöntemini deneyelim istedik, kaybedecek bir şeyimiz yoktu. Maddi ve manevi olarak çok yıpranmıştık. Ailelerimizin de desteğini alarak Dr. Murat Bey’den randevu aldık.

Tekrar İstanbul yollarına koyulduk. Dr. Murat Bey’le ilk görüşmemize gittik. Dr. Murat Bey çok ümitli konuşuyordu. Benim için neredeyse, kesin çocuk sahibi olacaksın dercesine. Bütün ümitlerim bitmişken, beni tekrar ümitlendirdi. Bana tedavinin sonunda yumurta sayısı az fakat, kaliteli yumurta elde edeceğimizi söyledi. Ben ilk etapta hamile kalmayı söylediğimde, Dr. Murat Bey’in bana söylediği şu oldu. ‘bizim için hamile kalman değil, bebeğini kucağına alman önemli.’ Diyetle tedavi listemizi aldıktan sonra Bursa’ya döndük. Listeyi saati saatine uyguluyor, her akşam yemeğinden sonra eşimle yarım saat yürüyüş yapıyorduk. Ayda bir sefer kontrole gidiyorduk. Aslında kilolu değildim ama zayıflamak bir yanda da hoşuma gidiyordu. Sıkı diyetle geçen 4 ayın sonunda 7 kilo verdim ve Dr. Murat Bey benim hazır olduğumu söylediğinde çok heyecanlandım.

Dr. Halit Bey, Dr. Murat Bey’den okey alınca hemen tedaviye başladı. Dr. Halit Bey, Dr. Murat Bey ile yurt dışına çıkacakları için, tedavi programımı hemşiresine verip, beni Dr. Süleyman Bey’e yönlendirdi. Tedavi süresince, yumurtalarım bir öncekilere tedavilere göre daha hızlı büyüdüler. Tedavimin bitimine yakın Dr. Halit Bey ile Dr. Murat Bey yurt dışından döndüler. Dr. Halit Bey son kontrolleri yaptı ve 14 Nisan 2009 tarihinde yumurtaların toplanmasını istedi. 8 adet yumurta toplandı, 3 gün sonra 17 Nisan 2009 tarihinde Dr. Süleyman Bey, 3 adet yumurta yükledi. Bu tedavide artık bitmiş oldu.

12 gün nasıl geçer derken, 29 Nisan 2009 geldi çattı. Sabah kan verdiğim merkeze, öğleden sonra eşimle buluşup giderken yolda ağlamaya başladım. Kalbim duracaktı. Bir yandan dua ediyor, bir yandan da buda tutmadı diyordum. Laboratuarın merdivenlerini nasıl çıktığımı bilmiyorum. İsmimi görevliye söyledik. Görevli sonuç kağıdını arıyordu, sanki bayılacaktım. Daha kağıt görevlinin elindeyken eşim ‘Fatma 303, 303’ diyordu. Aman Allah’ım tutmuştu, bu sefer olmuştu. Orada gözlerimden yaşlar süzülmeye başladı, herkes bize bakıyordu. Allah’ım tuttu tuttu diyordum. Eşimle bir birimize sarıldık ağlıyorduk. Hayatımda hiç bu kadar mutlu olmamıştım. Eve gelir gelmez, Dr. Halit Bey ve Dr. Murat Bey’i aradık, sonucu bildirdik. Dr. Halit Bey, bizim 2 hafta sonra İstanbul’a kontrole gelmemizi istedi. Dr. Murat Bey diyete 3 aylık olana kadar devam dedi. 2 hafta sonra İstanbul’a gittik. Dr. Halit Bey beni muayene etti ve bebeğimin kalp atışlarını dinletti. Bir kez daha dünyanın en mutlu insanı olmuştum.

Bursa’da yaşadığımız için İstanbul’a gidip gelmek sakıncalı olacağını düşündüğümüz için burada iyi bir doktor bulduk. Gebelik takiplerimi Bursa’da devam ettim. Bu arada yaşım 36 oldu. 3 aylıkken hafif kanama geçirdim ve hastanede yattım. Yapılan 2’li testim ve 4 aylıkken yapılan 4’lü testim çok kötü çıkmıştım. Bu arada sürekli Dr. Halit Bey’e ve Dr. Murat Bey’e bilgi veriyordum. Onlar da bana yardımcı ve destek oluyorlardı. 4,5 aylıkken amniyosentez yapıldı ve Allah’ıma şükür sonuç temiz çıktı. 1 ay sonra kontrolde suyumun azaldığını öğrendim. Doktorum hemen hastaneye yatırdı. Daha bebeğim 26 haftalıktı. Doktorlar, doğarsa yaşamaz diyorlardı. Sürekli 4 saat arayla NST’ye bağlanıp bebeğimin kalp atışlarını dinliyorduk, bir sorun çıkarsa bebeği hemen alacaklardı. Gece gündüz ağlıyor, 7 sene sonra bulduğum bebeğimi kaybetmek istemiyordum. Gün geçtikçe, 3 saat, sonrada 2 saat arayla NST ile bebeğimin kalp atışlarını dinliyorduk. Doktorlar 32. haftayı bulabilirsek iyi diyorlardı ama biz daha 28. haftadaydık. Suyum iyice azalmıştı. Doktorum daha fazla bekleyemeyiz, yoksa bebek anne karnında ölecek dedi.

28 hafta 5 günlükken doğumhaneye hıçkıra hıçkıra ağlayarak girdim. Bebeğime bir şey olacak, yaşamayacak diye çok korkuyordum. Sezeryan ile, nihayet doğum oldu ve kızım 840 gram ağırlığında 33 cm boyunda doğmuştu. Kızımı hemen yoğun bakımda küveze almışlar. Eşim kızımı görmüş. Çocuk doktoru bebeğimizin durumunun iyi olduğunu, küvez içi oksijen verdiklerini söyledi. Kızımızı sadece televizyon ekranından seyredebiliyorduk. Çok garip bir duyguydu. Kızım doğmuştu ama kucağıma alamamıştım, kızımı görememiştim.

Doğumdan 2 gün sonra ben taburcu oldum. Kızımı yoğun bakımda bırakarak, hastaneden kucağım boş çıkıyordum. Dr. Halit Bey ve Dr. Murat Bey’i arayarak doğum yaptığımı bildirdim. Anne sütü kalitesini arttırmak için Dr. Murat Bey bana birkaç ilaç söyledi ve onları kullandım. Her gün 2 saatte bir sütümü sağıyor, eşim de akşamları hastaneye sütleri götürüyordu. Her süt götürdüğümüzde, kızımızı televizyon ekranında 1 dakika gibi kısa bir süre seyredebiliyorduk. 26 kasım 2010 Kurban Bayramı arafesinde, doğumdan 48 gün sonra, 1.620 gram olarak ilk defa kızımı kucağıma aldım ve 10 dakika kadar sevdim. Bugüne kadar, geçirdiğim yumurtalık ameliyatını, çekilen rahim filmlerinin acısını, yapılan laparoskopiyi, sabah akşam vurulduğum progestan ve fragmin iğnelerinin acılarını, sorunlu geçen hamileliğimi, bir anda unutup, dünyanın en mutlu insanı oldum. Bundan sonra her süt getirişimde bana kızımı sevmem ve emzirmem için veriyorlardı. 09.12.2009 tarihinde, kızım 60 gün yoğum bakımda kaldıktan sonra, 1.850 gram, 40 cm boyu ile taburcu oldu ve biz kızımızla evimize girdik.

Bugün, 29 Mart 2010 kızım doğalı 5,5 ay oldu, düzeltilmiş yaşı 2,5 aylık. Allah’ıma binlerce şükür sağlık durumu çok iyi. İnşallah kızım doğana kadar yaşadığımız acıları, Allah bundan sonra bize sevinç olarak yaşatır.

Bunca acının ardından bize bu büyük sevinci yaşatan, kurduğumuz küçük ailemizde ki boşluğun dolmasına yardımcı olan, tedavimde emeği geçen Dr. Süleyman Bey’e, en küçük dahi ayrıntıyı atlamadan, doktordan çok arkadaşça yaklaşan sürekli destek olan doktorum, Dr. Halit Fırat Erden Bey’e ve beni tüp bebek tedavisine hazırlayıp, hamileliğim boyunca destek olan ve bugün halen desteği devam eden, yine doktordan çok her şeye arkadaşça yaklaşan doktorum Dr. Murat Berksoy Bey’e ve Bahçeci Kliniği ekibine binlerce kere teşekkür ederiz.

Bu hikaye biraz uzun oldu ama 7 senedir yaşadıklarımızın özeti bile olamaz.
Bu hikayeyi okuyanlar olacaktır. Çünkü, bende Murat Bey’in sitesine ve Bahçeci Kliniği sitesine girip, yayımlanan hikayeleri hem okuyor, hem ağlıyordum. Burada sizlere bir iki satır yazmak istedim. Bebeğinizin olması için önce Allah’a dua edin, sonra olacağına inanın ve en önemlisi doğru merkezde tedavi gördüğünüzden emin olun. Allah herkese sağlıklısını ve hayırlısını nasip etsin.

Fatma İRTEM
Murat İRTEM
Buket Sultan İRTEM

FASULYE TANEM

Merhaba ben 43 yaşındayım ve hayatımın en güzel yaşanabilecek duygusunu sizinle paylaşmak istedim.Bu güzel duyguya nasıl sahip oldum. Artık bebeğimiz olsun dediğimizde
20li yaşlardaydım ve tetkikler sonucu eşimin varikosel ameliyatı kararıyla süreç başladı.
Ameliyatını oldu ve durumun düzelmesini bekledi.2 kes başka hastanede yaptırdığımız
Deneme bize olumsuz sonuç getirdi.haliyle yaşamış odlumuz bu üzücü durum beni yıldırdı.
Kendimle epey bir mücadele ettim ve tanrının bunu bize daha vermek istemediğini ve zamanın gelmediğini düşünür oldum. Ardan geçen 10 yıl evet 10 sonra yaptığım birçok
Araştırma sonucu hep bahçeci kliniği önüme çıktı..bu arada artık çocuk mevsusunu açanların
Yanından uzaklaşı,aslakonuyu kimseyele konuşmuyor ve için için üzüntüm kızgınlığa dönüşüyordu.bir gün abimin beni telefonla arayıp araştırmamın sonucu gelip gelmediğini
Sormasıyla bunun artık karar verip başlamam gerktiğini anladım.eşimle bunu konuştuktan sonra bahceci kliniği doktorlarından Ulun ULUĞ beyle görüşmeye gittik. Ancak ben bu görüşmenin 1ay öncesinde miyom ameliyatı olmuştum ve doktorum 1 kaç ay dinlenmemden
Sonra tedaviye başlayabileceğimi söylemişti ve kliniği bu doktorumda önermiş,başka biryere gitmemem,gerektiğini söylemişti. 3miyom(10cm,8cm,5cm) beklide beni bu kadar süre bebeğimin oluşumunu sınırlamıştır kimbilir? Ulun bey tedaviye başlana bileceğini, keşke miyom ameliyatını olmasaydın yorumuyla beni bir anda şaşkınlığa uğratmıştı,amagerekliydi ve ben bu ameliyat öncesi 3 doktora gitmiştim ve hepsinin fikrini almıştım.ancak yinede başlayacaktım ,olsun yılmamalıydım.tam her şey yolunda gidecek derken annemin rahatsızlığı beni bu tedaviyi erteleme kararı verdirdi.bir kaç ay evden uzaklaşmak ,annemin tedavisini ve finalde eve dönüş. İlk baharda başlamam gereken tedaviye sonbaharda başlayabilecektim olsun..
Mustafa bey den randevuyu aldık ve görüşmeye gittik.muaynem olduktan sonra. Mustafa bey
Görüşmeye aldı,benim 40 yaşımı geçtiğimi ,yumurtalarımın yeterli olgunluğa erişemeye bileceğini ve benim bu yüzden başarı şansımın %25 olacağını söyledi olsun…..
Ama itiraf etmeliyim çok güldüm.her zamanki gibi dışa vurmadan içkırıklığımı haletmeliydim
Çok olumlu değildi benim için bu görüşme, ama ben önceki denememle bunun arsında geçen 10 yıl çok kayıp olarak ,yada %’si düşük olarak görmüyordum , yine ankarada yaptırdığım tüp bebek.şansımın o gün şartlarında %25’di.mustafa beyin ‘şartlar bu eğer siz varım derseniz,Bizde size yardımcı olmak için varız,,dedi. Bizde karar verdiğimizi söyleyince,
Aramıza hoş geldiniz dedi ve 3 günde orada olmak üzere özleştik.nihayet tedaviye başlamıştık
Ancak verilen ilk 4 günlük ilaçlar yumurtalarıma hiçbir etki göstermemişti. Doktorum ali beydi ve benimle görüşme esnasında hiç etkilemediğini ve başka ilaçla devam edeceğini söyledi. Önceki tedavim esnasında elde edilen 9 yumurtanın artık olmayacağını ,ne bulursak
Onu kulanabileceğimi söylediğinde şaşırdım. Ben bunu nerede söyledim??? Ben ali beye
Asla aklıma getirmediğimi söyledim.. devam ettik ,gerçekten verdiği 2 farklı iğneler yumurtalarımı azda olsa hareketlendirdi,ancak tedavi süremi uzattı.artık beklenen gün geldi ve 6tane yumurtam oluşmuştu,yumurtalar toplandı ve 1 gün sonra hastaneyi aramam gerektiği söylendi.çok rahat 1 gün geçirdim, ertesi gün hastaneyi aradığımda 4 yumurtamın dölendiğini,diğer gün yerlerştireceklerini söylediler .yumurtalar yerleşecekti ve ben anne olacaktım. Nasıl ya! İnanılır gibi değil.ertesi gün hastaneye gittik ve yumurtalar yerleştirildi.
Bekleme süresi başlamıştı,nihayet tahlil günüm gelmişti,eşim ,ben ve arkadaşım beraber tahlil
Yaptırmaya gittik kanım alındı ve sonucu beklemeye başladık. Ya bu ne zor geçen 1saatti yok rahat olamıyorum, allahım bana sağlıklı bir evlat ver hayırlısını ver. Sonuç geldiğinde önce
Hiç bir şey anlamadık.sıfı vardı kağıtta ,bankodaki bayan arkadaşlar ,bununla ilgili yorum yapmıyorlar,doktorumla görüşmem gerektiğini söylüyorlardı,tabiki kliniği aradığımda sonucumun olumsuz olduğunu anladık .yıkıldım.. hatta yıkıldık!!!
Eve geldik herkez bana bakıyor ,hayır ağlamayacaktım, hadi çıkıyoruz dedim. Bir alışveriş merkezine gittik biraz zaman geçirsek bende , eşimde arkadaşımda kafamızı dağıtırız diye düşünmüştüm ama imkan varmı??
Ali beyin telefonuyla irkildim ve konuşmaya başladık. Artık ben bir kez daha denemek istemiyordum. İlaçlarım bize zaten çok yük olmuştu.devlet bunun hiçbir %’sini karşılamıyordu yaş sınırına girmiştim. Tekrar umutlanmak artık bana göre değildi, ama ali beyin tekrar beni kliniğe çağırması ve murat beyden randevu alınması,inanılır gibi değil o üzüntünün arkasından bu teklif bir çırpıda olmuştu,eşim bana inanmıyordu .telefonu kapatınca anlattım ,eşim gitmeyi reddetti.ben ise ne kaybederim eğer gitmesem ben bir daha
Geri gelmem kliniğe dedim.denemeliydim,murat beyi dinlemeliydim ama eşimide ikna etmeliydim. Eşim gerçekten gidip gitmeyeceğimi soruyordu,evet gidiyorum ama sende gelmelisin ne kaybederiz başlayacakmıyız hayır ama dinleyeceğim ben!!!
Eşim baktıki olacağı yok benimle gelmeyi kabul etti.murat beye gittiğimizde ,murat bey bizi gayet iyi karşıladı,benim sonucumun olumsuz olmasındaki nedenin protein fazlasından kaynaklanabileceğini, benim diyetle nasıl daha iyi duruma geleceğimi anlattı(bu arada ben
7-8 kilo almıştım tedavi esnasında ) bu arada kilo verecektim,et ,süt,yumurta ,içinde süt olan hiç bir şey yemeyecektim protein ihtiyacımı bakliyattan alacaktım. Dinledim,dinledim, dinledim…artık eşimin bana inanmadığını adım gibi biliyordum ve bir patlama yaşamayız diye umuyordum.murat beyin siz ne düşünüyorsunuz dediğinde “biz çok büyük bir parasal süreçten geçtik ,ama keşke bu tedavi ilaç tedavisine başlamadan dikkate alınsaydı dedi” murat beyin eşime ılımlı bir cevap vermesi biraz olsun sakinleştirdi hepimizi kilomu ölçtü
Bana birtakım diyetler önerdi ve en son elime bir diyet listesiyle beni gönderdi ne yapacaktım?kendimi bir müddet dinlemeye aldım , birkaç gün yapmalıyım,yoksa boşvermi demeliyim? Karar verdim ve kurban bayramında !! protein diyetine başladım artık kendimi bu diyete sebzeye ve düşüncelerimi hayatımın hep olumlu yönde geliştirmeye çalıştım.
Bu arada murat beyle sürekli irtibattaydım hiçbir zaman sorularım cevapsız kalmadı ,evet ben bu doktara güveniyordum ,bakalım başarabilecekmiyim?
Birkaç ay sonra kontrolerime gittiğimde Murat Beyin bana bir takımtahliller yaptırdı.Her ihtimali göz önünde bulundurmak istediğini anladım,etrafımdaki herkes şaşırıyordu,bu kadar tahlil ,rejim acaba sonu ne olacaktı.Murat beyin karaciğer enzimlerimi istemesiyle tahlil yaptırdım ve yüksek çıkmıştı.Tam o ay başlayacaktım ki Murat bey’in karayla tedavinin enzimlerim düştüğünde yapılmasına karar verildi…OLSUN..Artık yaz gelmişti ve ben nihayet karaciğerimi düzeltmiştim ve tahlillerimin sonucu 1 Ağustos günü klinikte başladım tedavime.12 günde yumurtaların istenilen kıvama gelmişti ve yine 6 yumurta toplanmıştı.Bunun 4’ü döllendi..Yaşasın bu seferkiler umarım iyi olacak…!!!
16 Ağustos günü benim 4 miniğim yerleştirildi.Yine bir bekleme süresi ,inanmayacaksınız dosyamın üzerine yazılı olan olan günden 1 gün sonrasında tahlilimi yaptırmaya kara verdim,sanırım kötü bir şey duyarsam 1 gün sonraduymalıyım diye şartlamıştımkendimi bu arada bu bekleme süremde (gerçekten hepsi melek) hangi hemşire arkadaşı arasam mutlaka bana gece gündüz cevap verdiler ve yardımcı oldular.

Gün geldi ve tekrar kan tahlili arkadaşımla ben hazırlanıp Umut Tüp Bebeğin yolunu tutum.Heyecanlıyım ama her zaman ki gibi belli etmiyordum.Kanımı verdik ve hemen alışveriş merkezine gittik.1 saat nasıl geçecekti.Ama geçti sonucu almaya döndük ve ban verilen kağıtta bir takım değerler yazıyordu,anladım ama ya yanlış anlamışsam hemen kliniğe telefon ,bankodaki kız arkadaşlarla iletişim deken hamile olduğumu öğrendim.AMAN ALLAHIM!
Eşim o gün memleketteydi ve benden haber bekliyordu,hemen aradım onun seside şaşkın şaşkındı derken anneler..Bu sevinci umarım herkes yaşar…Artık ben başarmıştım.Bu diyet beni bebeğime kavuşturacaktı,inanamıyorum…Yok yok sakin olmalıyımdım doğru tabiî ki ben rüyada değilim.
Arkadaşlarımda geçirdiğim 3 ay çok rahattı bu arada tahliller devam ediyordu hiçbirşeyi atlamıyordum.Murat bey genetik testi yaptırdıki sanırım bu dönem için en önemli tahlillerden biriydi diye düşünüyorum,annemden babamdan gelen kan sulanmama problemim yüzünden iğneye başladımi bu bebeğim için çok önemli olduğunu öğrendim .İlaçlar ,vitaminler ,iğneler derken 3 ay oldu 5 ay oldu derken AMNİOSENTEZ.. Şükür ki sonucum iyi çıktı ve bir kızım olacağını öğrendik.Şükür ALLAHIM.
Neden FASULYE TANEM?
Kliniğe kontrol amaçlı gittiğimde Dr. Erbil bey bize bebeğin bugün yuvarlak olduğunu bir dahaki kontrolde bir FASULYE tanesini andıracağını söyledi ve benim kızımın ismi FASULYE TANEM olarak kaldı.Herkesin bana fasulyenin annesi diye hitap eder olmuştu.Artık 4 tanem 1 fasulye tanesi olarak Allahım bana bağlamıştı.Msn iletime bile faulye tanem diye kayıtta bıraktım.
Şimdi 7 ayım bitti ve umarım zamanında elime alırım ve uzun zamandır özlemini hep içimde yaşadığım duygularımı yaşarım.Bu süre içinde rahat geçirmeye dikkat ettim kızım beni üzmedi desen yalan olmaz.Bebek isteyenlerle benim olayımı paylaştım.Hala paylaşmaktayım.
İyiki BAHCECİ KLİNİĞİNE GELDİM..
Eşim ve ben çok mutluyuz,Murat beye çok şey borçlu olduğumu biliyoruz.
Esra hanım benim kızımı takip eden en şeker doktorum ALİ bey kızımın oluşumunda takip eden ve bana moral veren doktorum ,iyiki varsınız…Bahceci kliniğinin tüm güler yüzlü ekibi TEŞEKKÜR EDİYORUZ SİZLERE

SEMRA-MEHMET KAVUŞTURUCU
SAFRANBOLU

2003 yılı Ağustos ayında evlenecektik ve Temmuz ayında ilk defa olarak doğum kontrol hapı almak için bir kadın doğum uzmanına gittim. O zamana kadar hiçbir şikayetim olmadığımdan muayene olmayı bile düşünmüyordum ama doktor en azından bir ultrasona girmem konusunda beni uyarınca ultrasona girdim ve yumurtalığımda 10cm büyüklüğünde bir çikolata kisti olduğu gerçeğini öğrendim. Aldığım ilaçlarla Ekim ayına kadar kistte hiçbir küçülme olmayınca Ekim ayında laproskopiyle kist alındı. Ben herşeyin düzeldiğini bundan sonra bir kist oluşmadığı sürece bir problem olmadığını düşünüyordum.

Eşimle 2 yıl kadar bir çocuk düşünmüyorduk ve bundan doktoruma da bahsedince her 6 ayda bir kontrole gidip kistin tekrar oluşup oluşmadığına bakmamız gerektiğini söyledi. Kist tekrar oluşmadı ama hamile kalabilmem için de uzun bir yoldan geçmem gerekti.

2005 yılında eşimle çocuk sahibi olmaya karar verdik, 1 yıl boyunca hamile kalamayınca 2006-2007 yılları arasında 3 defa aşılama 2 defa da tüp bebek denemelerimiz oldu ve bir de kanallarda herhangi bir yapışıklık olup olmadığını kontrol amacıyla bir laproskopik operasyon daha geçirdim. Ama sonuçlar hep başarısızdı. Tüp bebek denemelerimizde oluşan yumurta sayıları hep 2-3 civarıydı ve bunların kaliteleri de pek iyi değildi.

2007 yılında artık tamamen umudumu kaybetmiştim ve artık çevremdeki herkes eşim de dahil olmak üzere doktorumu değiştirip başka bir yerde şansımımızı denemem konusunda beni ikna etmeye çalışıyordu. Araştırmalarım sonucunda ve bazı arkadaşlarımızın tavsiyeleri ile 2007 Kasım ayında Alman Hastanesi Bahçeci Kliniği’nden Dr. Süleyman Tosun’a gittim. Süleyman Bey’in olumlu tavrı bana çok moral verdi. Yeme alışkamlığımın çok iyi olmadığını biliyordum ve çevremdeki insanlar en başta ailem olmak üzere bunun da beni etkilemiş olabileceğini söylüyordu. Süleyman Bey’e bu konuda danıştığımda bana bazen yeme alışkanlıklarımızı düzelttiğimizde %50 oranında başarı elde edilebildiğini söyledi ve beni Dr. Murat Berksoy’a yönlendirdi. Murat Bey’e gittiğimde bazı tahliller istedi, bunların sonucunda bende hipoglisemi olduğu ve bağışıklık sistemiyle ilgili bazı değerlerin normal sınırlar içinde olmadığını, bunların da yumurta oluşumunu engelleyebileceğini, oluşan yumurtaların kalitesini düşürebileceğini ve embriyonun tutunmasını engelliyebileceğini öğrendim. Murat Bey’in vermiş olduğu beslenme programını ve egzersiz programını tamamen uyguladım, vitamin takviyelerini aldım. 2008 Ocak ayında 3. bir tüp bebek denememiz oldu. Bu sefer 11 tane yumurta oluşmuştu ve ben çok umutluydum. Diyet programının ve yapılan tedavilerin işe yaradığını görmüştüm ve sonucun başarılı olacağından emindim. Transferin yapılacağı gün sadece 4’ünün kalitesinin diğerlerine göre daha iyi olduğunu ve bunların yerleştirilebileceğini fakat yerleştirilecek olanların da kalitelerinin çok iyi olmadığını duyduğumda biraz moralim bozulmuştu ama yine de daha önceki denemelere göre şansımın daha yüksek olduğunu düşünüyordum. Ocak ayı sonunda yine sonucun başarısız olduğunu öğrendiğimde moralim çok bozulmuştu ve artık tüm ümidimi kaybetmiştim. Eşimin, ailemin, Süleyman Bey ve Murat Bey’in destekleri ile biraz moral buldum. Süleyman Bey ve Murat Bey durumumun kendilerine giden diğer birçok insana göre daha iyi olduğunu ve şansımın daha yüksek olduğunu söylüyorlardı ama yine de bu 3 yıl içinde geçirdiğim 2 operasyonun, 3 aşılama, 3 tüp bebek denemesinin sonucunun başarısız olduğu gerçeğini değiştirmiyordu ve bundan sonra hamile kalabileceğimi pek düşünmüyordum.

Süleyman Bey kendisinin bundan sonra yapabileceği işlemlerin de diğerlerinden farklı olmayacağını, bundan dolayı da ne zaman Murat Bey tekrar bir tüp bebek denemesi daha yapabileceğimi, bendeki tüm değerlerin normale döndüğünü söylerse o zaman bir deneme daha yapmamızın uygun olacağını söyledi. 2008 Mart ayında Murat Bey tüm test sonuçlarımın normale döndüğünü ve yeni bir tüp bebek denemesi daha yapabileceğimi, bundan sonra yapacağımız denemenin daha başarılı olacağını söyledi. Ben ve eşim hem moralimin biraz daha düzelmesi hem de mali durumumuzu biraz daha düzene sokabilmemiz amacıyla Haziran’a kadar beklemeye karar verdik. Benim hala pek bir umudum yoktu ve artık hayatımı çocuksuz olarak devam ettireceğimi düşünerek ertelediğim bir çok şeyi yapmaya başladım. Haziran başında tatile gidicektim ve sonra umudum olmasa da 4. bir tüp bebek denemesi yaptıracaktım. Regl dönemim yaklaşık 15 gün gecikmişti ama ben hala bir ihtimal vermiyordum ve erken menapoza girdiğimi düşünüyordum. Bu arada grip oldum ve ilaç almam gerekti, eczaneden ilaç almadan önce bir test alıp yine de kontrol etmek istedim. Sonuç pozitifti ama bu benim için imkansızdı ve ben hala inanamıyordum, testte bir sorun olduğunu düşündüm ve kan tahlili yaptırdım. Güzeller güzeli bir tanecik kızıma 6 haftalık hamile olduğumu öğrendiğimde dünyalar benim oldu.

Eşim, kendim ve kızım adına Murat Bey’e ve Süleyman Bey’e hamilelik öncesinde ve hamileliğim boyunca bize vermiş oldukları destekten dolayı çok teşekkür ediyorum.